 Shtypi rumun “starton” ndeshjen e parë eliminatore të kombëtares së tyre. Pavarësisht se do të luhet mbrëmjen e 3 shtatorit, kundërshtari i kuqezinjve ka filluar punën për “çmontimin teorik”, siç e konsiderojnë ata vetë, të Shqipërisë. Menjëherë pas miqësores së tyre në Turqi, rumunët i kanë kthyer sytë nga kuqezinjtë tanë. Përmes intervistave me trajnerin e kombëtares së tyre, të një shqiptari, Albert Duros, por edhe një skaneri që bëjnë vetë mediat e këtij vendi, synohet njohja dhe përgatitja si duhet para Shqipërisë. Për të cilën, rumunët duket se kanë vlerësim, kurrsesi të kundërtën, edhe pse rezultatin 6 1 të ndeshjes së fundit eliminatore në grup, për “Euro 2008″, ata e konsiderojnë një njollë të zezë në ballafaqimet mes dy vendeve. Ku nuk lënë pa përmendur as deklaratat publike të kryeministrit shqiptar, Sali Berisha, apo të ish ministrit të sporteve në atë kohë, Ylli Pango, për shitje të flamurit kombëtar. Nën titullin paralajmërues “Albert Duro: Kini kujdes!”, gazeta sportive rumune, “Sporturilor”, ndërmerr njëlloj hulumtimi të periudhës para ndeshjes me Shqipërinë, duke analizuar kombëtaren e tyre, por edhe kundërshtarin. Ndërkohë, Rumania ka pasur “spiunin” e vet edhe në ndeshjen e një rivali tjetër në grupin eliminator në grup për “Euro 2012″, konkretisht në miqësoren Lituani Bjellorusi 0 2. Kristian Petre, një nga bashkëpunëtorët e trajnerit Razvan Luçescu, ka “spiunuar” Bjellorusinë, kundërshtarin e “tricolorii” më 7 shtator: “Bjellorusia është një skuadër e rrezikshme, sidomos deri në mes të fushës, duke filluar nga sulmi. Hleb ende luan në kombëtaren e tij, është i shpejtë dhe i paparashikueshëm, ndaj ky kundërshtar mbetet për t’u vlerësuar maksimlisht në grup. Ata fituan ndaj Lituanisë pa ndonjë sforcim. Pika e dobët e tyre është mbrojtja, sidomos në zonën qendrore,” – ka diagnostikuar Kristian Petre. Ndërkohë, shtypi rumun nuk ka folur për një “spiun” të tillë në ndeshjen miqësore të Shqipërisë me Uzbekistanin, por mundohet të hedhë plotësisht dritë mbi kuqezinjtë tanë. Gazetari rumun i “Sportuliror”, Razvan Lutac, shkrin në një shkrim të tij tërë “pikëtakimet” e pragndeshjes së 3 shtatorit, mes Rumanisë dhe Shqipërisë.
Shqipëria ka bërë përparime me kombëtaren
Gjendemi në një grup kualifikues për “Euro 2012″, për të cilin gjithmonë mund të bëni pyetje. Një nga ata rivalë të Rumanisë, i veshur me mistere, mund të karakterizohet Shqipëria, e cila, në eliminatoret e Kupës së Botës 2010 ishte një pengesë e vërtetë për kundërshtarët e tjerë në grup. Vetëm Hungaria ishte në gjendje t’u merrte pikët maksimale shqiptarëve, në të dy takimet! Në ndeshjen e saj të parë në këto eliminatore, Shqipëria frenoi me një barazim të bardhë Suedinë e Ibrahimoviçit në Tiranë, ku rezultati përfundimtar rezultoi vendimtar në fund të eliminatoreve për suedezët, të cilët e mbyllën me një pikë prapa Portugalisë (që u kualifikua për në Afrikën e Jugut pas “play off” it). Pastaj, pas një fitoreje me Maltën dhe një humbjeje në Budapest, shqiptarët janë mbajtur në kontroll edhe në Braga. Portugalia, ekipi i futbollit luzitan, me në përbërje lojtarë kalibri ndërkombëtar, si K.Ronaldo, Pepe, Kuaresma dhe Nani, provoi surprizën mjaft të hidhur nga shqiptarët. Të cilët barazuan 0 0 në Bragë dhe thuajse hodhën në erë kualifikimin e portugezëve, ashtu sikurse bënë me suedezët në Tiranë. Pas kësaj pike të madhe të marrë në shtëpinë e Portugalisë, shqiptarët kanë “vdekur”, kanë marrë vetëm dy pikë: një në Maltë dhe një ndaj Danimarkës në Tiranë. Por të mos harrojmë faktin se loja e Shqipërisë vijoi të ishte shumë pozitive, edhe ndaj Portugalisë, në kthim. Mjafton të sjellim në vëmendje faktin se Portugalia fitoi vetëm në minutën e dytë shtesë të lojës, për të kuptuar forcën e shqiptarëve. Sidomos kur luajnë para tifozëve të tyre. Shqipëria ishte pjesë e grupit kualifikues të Rumanisë për “Euro 2008″. Dy skuadra që, së bashku me Bjellorusinë dhe Luksemburgun, u rigrupuan në eliminatoret e edicionit të ardhshëm të Kampionatit Europian. Asokohe, Shqipëria grumbulloi 11 pikë, por i humbi pa ankesa ndeshjet me Rumaninë (0 2 në shtëpi dhe 1 6 në Bukuresht). Historia e takimeve mes Shqipërisë dhe Rumanisë flet qartë në favorin e “tricolorii”. Shqiptarët kanë fituar vetëm dy, nga 13 ndeshje të zhvilluara deri më tani, “tricolorii” ka fituar 10 ndeshje, ndërsa njëra prej tyre ka përfunduar në barazim.
Yjet shqiptarë, Lorik Cana dhe Altin Lala
Lorik Cana është një nga më të shquarit e futbollit shqiptar. Mesfushori, i formuar si futbollist në shkollat e Zvicrës dhe në Francë, edicionin e shkuar luajti me Sunderland, në “Premier League”, duke evoluar pothuajse 200 ndeshjet e tij në ligën e parë të Francës, në radhët e PSG dhe Olimpikut të Marsejës. Tashmë, në merkaton e kësaj vere, Cana ka kaluar në radhët e skuadrës së mirënjohur turke, Gallatasaraj, nën urdhërat e trajnerit Frank Rajkard, ku premton të jetë sërish në qendër të vëmendjes. Ashtu si edhe në të shkuarën. Në miqësoren me Uzbekistanin, Cana ishte kapiten i kombëtares shqiptare. Një lider i vërtetë në fushën e lojës për kuqezinjtë! Një tjetër lojtar kryesor në kombëtaren e Shqipërisë ka qenë dhe mbetet Altin Lala, i cili është ende zgjedhje e parë për shiritin e kapitenit të kombëtares së këtij vendi. Ai është transferuar që në vitin 1998 te Hannover 96, në Bundesligë, ku ende vijon të luajë, duke konsumuar mbi 300 ndeshje, në të gjitha garat, me fanellën e kësaj skuadre. Gjithashtu, tifozët europiane të futbollit janë të njohur me emra të tjerë të kombëtares së Shqipërisë, si Erion Bogdani, deri dje te Kievo, tashmë pjesë e Çezenës, Ervin Skela, së fundi lojtar i Koblenzit, në kërkim të një ekipi të ri, Besart Berisha, pjesë e Arminias së Bielefeldit. Gjatë gjithë historisë, jo më pak se gjashtëmbëdhjetë lojtarë shqiptarë kanë luajtur në futbollin rumun. I pari prej tyre ishte Roland Agalliu, futbollisti që erdhi në Krajova në vitin 1990, menjëherë pas fillimit të revolucionit demokratik në vendin e tij. Më të njohurit janë pa dyshim, Sulejman Demollari (Dinamo Bukuresht), për të cilin është thënë se mbetet lojtari më i mirë i huaj, që ka luajtur në ligën e parë të Rumanisë, dhe Albert Duro, mbrojtësi qendror, i cili ka zhvilluar dy sezone në kampionatin rumun, me Steauan. 13 të tjerët janë: Alcani, Bozhiqi, Canaj, Ceno, Dume, Grunasi, Kokalari, Kruja, Masati, Minga, Musta, Preloshi, Voda.
Albert Duro: Rumani, kujdes nga Shqipëria!
Albert Duro, një ish futbollist i njohur mirë në mjediset rumune, dikur pjesë e kombëtares së Shqipërisë, ngre alarmin në kampin “tricolorii”, para se të vijë ndeshja me Shqipërinë, më 3 shtator 2010, e para kualifikuese në grup për “Euro 2012″. “Loja e kombëtares sonë po shkon si duhet. Ne jemi të mirë në mbrojtje, aty ku Lorik Cana dikton çdo gjë. Shqipëria po kalon një moment të mirë të saj. Testi i fundit miqësor me Uzbekistanin, pavarësisht fitores minimale, vërtetoi punën e mirë që është bërë deri më tani nga stafi teknik. Unë po ju them me bindje se ndaj Uzbekistanit, vetëm në pjesën e parë, fitorja e Shqipërisë duhej të ishte të paktën 5 0, por kemi shpërdoruar shumë raste për shënim. Rumania, në ndeshjen e 3 shtatorit, për disa arsye, mund të duket favorite në përballjen me shqiptarët, por personalisht e këshilloj të jetë shumë e kujdesshme. Tashmë Rumania është një ekip, ndaj të cilit të gjithë luajnë për ta mundur. Vetë futbolli rumun është në një rënie, ndaj dhe kombëtarja e drejtuar nga Razvan Luçesku nuk tremb më askënd në grupin eliminator për “Euro 2012″. Shqipëria ka guxim në vetvete, gjë të cilën do ta shihni vetë. Mos u çudisni nëse në ndeshjen e 3 shtatorit do të bëjë ndonjë të papritur. Transferta në Tiranë do të jetë e vështirë për këdo në grupin tonë kualifikues, duke përfshirë edhe Francën. Kampionati ynë kombëtar nuk është më si pesë vjet më parë, ka evoluar në aspektin e cilësisë. Disa nga lojtarët me përvojë në ekipin kombëtar mbeten Bulku, Cana, Dallku, vëllai im, Klodiani, Curri, Salihi, rreth të cilëve po rindërtohet një kombëtare e re, me lojtarë të rinj. Në nivel klubesh, Shqipëria nuk ka shumë për të thënë, por me ekipin kombëtar të saj, ju siguroj që po,” – ka nënvizuar Albert Duro.
Skandal me shqiptarët: Dyshime për trukim
Ndeshja e fundit e Rumanisë me Shqipërinë, luajtur në kuadrin e eliminatoreve të Kampionatit Europian 2008, fituar me rezultatin e thellë 6 1 nga “tricolorii”, në Bukuresht, është dyshuar nga autoritetet e Tiranës për trukim. Kryeministri shqiptar, Sali Berisha, duke iu referuar edhe një letre të ish ministrit të Kulturës, Ylli Pango, që i kërkonte UEFA s të hetonte për shitje të ndeshjes me Rumaninë, akuzoi publikisht Federatën Shqiptare të Futbollit se “shiti ndeshjen, shiti flamurin, shiti kombin”. Pavarësisht sinjalit zyrtar që mori, UEFA nuk arriti në ndonjë konkluzion të tillë. Dyshimet ishin të nxitura nga Ionut Lupescu, që bëri një vizitë të fshehtë në hotelin ku ishin akomoduar shqiptarët, para ndeshjes së parë në Tiranë, fituar 2 0 nga rumunët. Rezultati u zhbllokua pas një autogoli të Kastratit, çka i shtoi edhe më tepër dyshimet. “Këtu në Shqipëri ka pafundësisht zëra të tillë. Flasin shumë, por askush nuk provon dot asgjë. Përderisa nuk ka pasur asnjë hetim, çdo gjë mbetet në kufirin e thashethemeve,” – thotë ish lojtari shqiptar i Steauas, Albert Duro. Luçesku: Shqipëria, e vështirë për gjithkënd!
Analiza e trajnerit të kombëtarës së Rumanisë, Razvan Luçesku, paralajmëron një luftë të fortë sportive në grupin tonë kualifikues. Ku, përjashto Luksemburgun, të gjitha skuadrat kanë pretendimet e tyre, të bazuara në një logjikë forcash reale. Luçesku nënvizon se “nuk është nga ata që e analizon futbollin sipërfaqësisht. Njerëzit duhet ta dinë se çfarëdo që ndodh tani, është shumë e ndryshme nga ajo që ka ndodhur gjashtë ose dhjetë vjet më parë, është shumë herë më e ndryshme nga ajo që ekzistonte njëzet vjet më parë. Dhe kjo e vërtetë vlen edhe për kundërshtarët tanë në grup. Unë mund të them se ky grup nuk është aspak i lehtë, përkundrazi, është mjaft i vështirë. Grupi është shumë i ekuilibruar! Në fakt, në asnjërin prej grupeve eliminatore të Europianit të radhës nuk është aspak i lehtë misioni i kualifikimit. Unë nuk e di se ku do të kishte qenë më mirë për ne, ndoshta në Grupin E, ndërsa më e vështirë në grupin G. Më e favorizuar, Franca? Në letër po, por më mirë do ta provojmë këtë, kur të kemi zhvilluar dy betejat me francezët. Natyrisht, Franca është më e favorizuara e grupit, pasi lojtarët e saj luajnë për ekipe të mëdha, si Barcelona, Mançester, Real Madrid. Sidoqoftë, është një kombëtare në ristrukturim të plotë, pas fiaskos që pësoi në finalet e Botërorit 2010. Duhet parë se çdo të bëjë trajneri i ri i saj, Blank. Starti i këtyre eliminatoreve, ndaj Shqipërisë? Jo favorizuese për ne, çka do të vlente për të gjithë kundërshtarët e tjerë në grupin tonë, përjashto Luksemburgun. Një gjë dua të nënvizoj: Është e qartë se nuk do të jetë e lehtë për askënd ndaj shqiptarëve. Sidomos në ndeshjet që do t’i luajnë në fushën e tyre. Ju siguroj për këtë, as për Francën s’do të ketë përjashtim. Na duhet neve, të parëve, për ta provuar karakterin e tyre, ndaj kemi filluar të mendojmë në kohë për ndeshjen e 3 shtatorit”.
Komenti
“Ora e së vërtetës” për Kuzhen dhe kuqezinjtë
Kualifikueset për Europianin 2012 e morën “bekimin” para disa muajsh në Poloni, njërin prej dy vendeve organizatore të finaleve të këtij eventi. Drejtuesit tanë, që yshten drejt kundërshtarëve “big”, që sigurojnë të ardhura financiare, delir për të tjerët, që me ne në grup llogarisin pikët dhe kualifikimin, një “mollë e ndaluar’ për kuqezinjtë. Gjithmonë, edhe kur sistemi komunist zhduku kisha e xhamia, për t’i hequr besimin një populli të tërë, pa e shndërruar kurrë atë “de facto” në ateist, nuk kemi qenë kaq shpresëpaktë, apo shpresëhumbur, që Shqipëria të jetë një ditë të afërt në finalet e një eventi madhor, si Europiani apo Botërori. Pavarësisht se në dekadën e fundit, jo pak trajnerë të huaj kanë ardhur e ikur, duke na premtuar herë Europianin dhe herë Botërorin. Fundi ka qenë i njëjtë, vendi i parafundit në grup, duke iu rikthyer ëndrrës dhjetëravjecare si Sizifë të martirizuar. Sic do të bëjmë sërish, për Europianin e radhës. Me besim se Zoti, jo mundësitë tona, do të na e sjellin një ditë nga qielli këtë “dhuratë”. E meqë jemi në kufijtë e një ëndrre të parealizuar, pse jo, ta quajmë të parealizueshme, kemi besuar dhe vijojmë ta imagjinojmë Zotin e futbollit si një burrë të vjetër, me mjekër kuqezi: të heshtur, të kujdesshëm, me sensin e besimit dhe respektit supersticioz. Një njeri i mirë, në dorë të të cilit (themi të fatit, në fakt) hera-herës qëndron një ndeshje futbolli, por edhe verdikti i një edicioni të tërë. Por, Zoti, dihet mirëfilli se nuk luan me fatin e askujt, aq sa të dhuron ndonjë ditë të paharrueshme dhe më pas të kthen me këmbë në tokë. Sepse aq e ke takatin. Aq meriton. Aq ke investuar. Pavarësisht se kemi ëndërruar aq shumë për të qenë në finalet e një Europiani apo Botërori, sa vijojmë të besojmë te Zoti edhe jashtë kornizave religjioze, duke e ekzagjëruar në gjithçka, në të mirë e në të keq. Sa t’i thuash kujtdo shqiptari sot, para fillimit të ndeshjeve kualifikuese të Euro 2012, se do të jemi pjesë e finaleve të Polonië dhe Ukrainës, është një gjë jo vetëm e pabesueshme përfundimisht, por edhe e mërzitshme. Ndonjë shembull? Tre edicionet e fundit kualifikues. Katër trajnerë të huaj, Brigel, Baric, Ari Han dhe aktuali, Josip Kuzhe. Tre të parët na kanë yshtur në ëndrrën “kualifikim”, teksa kanë shkelur për herë të parë në tokën shqiptare, ndërsa i fundit ka bërë premtimin e radhës. Katër personazhe me një president! Midis të shenjtës dhe profanes! Kuzhe, që sot ndihet shqiptar, që nuk kishte preferenca për kundërshtarët në grupin kualifikues, vetëm të mos përplasej me Kroacinë e tij, atje në Poloni, si pjesë përbërëse e delegacionit shqiptar në hedhjen e shortit, para sfidës së 3 shtatorit me Rumaninë në Bukuresht, ishte me gjysmën e kombëtares pa ekip (tani vetëm Skela mbetet “elektron i lirë, fatmirësisht), sikur mban në dorë një shishe me ujë të bekuar. Dhe mendon: “Të lutem Zot, mos të kem fatin e shkjesit tim, Oto Baric në Bukuresht, të asaj humbjeje shkombëtarizuese në të vërtetë, 6-1. Që prodhoi “baltë pa fund”, me të drejtë apo jo kush e mori vesh, mbi kombëtaren kuqezi. Por jo; tigani në zjarr e peshku në det, thotë një fjalë e urtë. Këtu, Zoti kuqezi i futbollit “kënaqet” me realizimin e dëshirës shqiptare, që “peshkoi” në grup Francën, për të përfituar sa më shumë të ardhura nga e drejta televizive, ndërkohë që rezultatet teknike, parësore në cdo garë, sikur dalin në plan të dytë. Për të gjithë. Sic ka qenë gjithmonë, në fakt. Dhe kështu, duke luajtur me fatet e periudhës postshort dhe nga “rrota magjike” troket në derë Rumania. Çfarë tersi! E nisim pikërisht aty ku u gremis një nga premtimet e radhës, me trajnerë të huaj në krye, ndoshta më ekzaltuesja në performancë, “made in Oto Baric”, por që Bjellorusia dhe Rumania ia “nxorën bojën” brenda katër ditësh. Atëherë flitej për eliminatoret e “Euro 2008”, tashmë jemi para startit të eliminatoreve të “Euro 2012”. Motorrët e kombëtares janë ndezur. Të paktën teorikisht, kjo duhej të kishte ndodhur. Ndaj Uzbekistanit modest, i zgjedhur ndoshta qëllimisht si “aperitiv” për kuqezinjtë, kombëtarja e “lëshoi kushtrimin” me një fitore “silenaciator”. Nga ato të heshturat, që nuk të lënë as shije, as të mbeten gjatë në kujtesë. E megjithatë, fitore e merituar, si edhe të tjerat në epokën “Kuzhe”! Për të cilat thuhet se janë meritë e grupit, por edhe e “trajnerit që kemi kërkuar prej kohësh”. Vecse, një gjë duket sheshit. Kombëtarja kuqezi nuk ka fantazi, nuk ka një lider. Lojtarët titullarë ishin pa ekip gjatë tërë kohës, kur duhej të kishin kryer fazat përgatitore të verës, për t’i kalitur e pasur të gatshëm muskujt, të tjerët, të thirrur në kushtet e emergjencës nga kampionati shqiptar, kur veshin fanellën kuqezi të ngjasojnë me ata emigrantët në Nju Jork: të hutuar, të pasigurt, në kërkim të një identiteti. Miqësoret mënjanë, tani vjen e vërteta. Të rëndësishme janë pikët në ndeshjet zyrtare. Ato e ndajnë “shapin nga sheqeri”. Jemi mirë, thonë disa. Na duhet edhe pak fat, shtojnë të tjerët. Por, ka vend edhe për një “kujdes”, sidomos kur luan edhe aq me fatin. Zoti i futbollit “i dha një dorë” paraardhësit të Kuzhes, Ari Han, në Bragë, në atë barazim vërtet historik me Portugalinë e Kristiano Ronaldos, por dihet se si shkoi më pas. Zoti i futbolli, thonë optimistët, ndoshta jo ai, dyshojnë pesimistët, i kishte rezervuar Oto Baricit një turpërim kuqezi, në fund të karrierës si trajner, në Bukuresht, me atë humbje 6-1. Megjithatë, dhëntë Zoti të mos jetë e thënë të ndodhë gjithmonë kështu! Aq më tepër që Kuzhe dhe kombëtarja jonë, bashkë me tifozët kuqezi, janë këndellur midis ëndrrash, ndër miqësore pozitive, për t’jua treguar nipërve. Por për nostalgji të tilla nuk ka më kohë. Rumania është te dera; mund të na zhbëjë ëndërrat, madje të na prishë edhe gjumin, edhe pse urimi i të gjithëve bekon një “hakmarrje të ëmbël”. Që do të ishte edhe starti më i mirë i mundshëm i një fushate eliminatoresh! Amin! Kështu rezultoftë!
Lista e Shqipërisë
1.Arjan Beqaj Olimpiakos Nicosia
2.Isli Hidi Dinamo Tirana
3.Samir Ujkani Novara Calcio
4.Andi Lila SK Tirana
5.Armend Dallku Vorskla Poltava
6.Kristi Vangjeli Aris Selaniku
7.Ansi Agolli Karabak Azerbaixhan
8Admir Teli Karabak Azerbaixhan
9.Lorik Cana Gallatasaray
10.Endri Vrapi Skenderbeu
11.Debatik Curri Genclebirligi
12.Ervin Bulku Hajduk Split
13.Ervin Skela pa klub
14.Klodian Duro Lask Linz
15.Jahmir Hyka Panionios
16.Gilman Lika Diabarkispor
17.Emilian Vila Dinamo Tirana
18.Gjergj Muzaka Dinamo Tirana
19.Erjon Bogdani Cesena
20.Hamdi Salihi Rapid Vienna
21.Edmond Kapllani Augsburg
22.Elis Bakaj Dinamo Tirana
23.Ahmed Jonuzi Vorskla Poltava
Lista e Rumanisë
Portierë: Bogdan Lobonţ (AS Roma), Costel Pantilimon (FC Timişoara), Ciprian Tătăruşanu (FC Steaua Bucureşti)
Mbrojtës: Cristian Chivu (FC Internazionale Milano), Gabriel Tamaş (West Bromwich Albion), Cristian Săpunaru (FC Porto), Răzvan Raţ (FC Şahtior Doneţk), Ovidiu Dănănae (FC Universitatea Craiova), Vasile Maftei (FC Unirea Urziceni), Mihai Neşu (FC Utrecht)
Mesfushorë: George Florescu (FC Alania Vladikavkaz), Gabriel Mureşan (FC CFR 1907 Cluj), Cristian Tănase (FC Steaua Bucureşti), Răzvan Cociş (Al-Nassr Sports), Mirel Rădoi (Al-Hilal Saudi Club), Gabriel Torje (FC Dinamo Bucureşti), Ciprian Deac (FC Schalke 04), Ovidiu Herea (FC Rapid Bucureşti), Mihai Răduţ (FC Steaua Bucureşti)
Sulmues: Marius Bilaşco (FC Unirea Urziceni), Ciprian Marica (VfB Stuttgart), Bogdan Stancu (FC Steaua Bucureşti), Daniel Niculae (AS Monaco)
Marrë nga sportishqiptar.com.al |